Kino klub Split

Pretraživač

Newsletter

Home

Linkovi

Korisnici

Log In

Projekcija: Juan Luis Buñuel – La Femme aux bottes rouges (1974)

U petak 23. lipnja s početkom u 20.30 h možete prisustvovati prvoj projekciji iz kratkog autorskog ciklusa filmova Juan Luis Buñuela (1936), produktivnog španjolskog kipara i filmsko – televizijskog redatelja na zalasku karijere,  te manje poznatog sina pionira nadrealizma Luisa Buñuela. Tijekom nereda u Parizu s kraja šezdesetih godina prošlog stoljeća Juan Luis Buñuel bio je povezan s direktnim organizatorima demonstracija, održavao je kontakte i sa američkim političkim teroristima iz organizacije Black Panthers, a zainteresirao se i za djelovanje nekadašnjeg panamskog vojnog diktatora Omara Torrijosa (1929-1981), što je doprinosilo radikaliziranju medijske mu slike u javnosti, zbog čega ga je dio filmskog i političkog establishmenta uglavnom izbjegavao i tretirao kao marginalnu pojavu sklonu situacijama visokog socijalnog rizika. Projekcije petkom u Kino klubu su edukativnog karaktera, organizirane za članove i sve koji žele prisustvovati. Ulaz je besplatan, svi su dobrodošli…

 

Juan Luis Buñuel

Juan Luis Buñuel (1936), produktivni španjolski kipar i filmsko – televizijski redatelj na zalasku karijere, u proljeće 2014. prekinuo je umirovljenički hiatus dug dvadesetak godina koliko je do tada prošlo od posljednje produkcije koju je realizirao (radilo se o trosatnoj avanturističkoj TV drami Barrage sur l’Orénoque – The Orinoco Dam; 1996), i to zahvaljujući publikaciji autobiografskih zapisa naslovljenih Good Films, Cheap Wine, Few Friends: A Memoir. Ova ekstenzivna historiografska rekapitulacija vlastitog angažmana na kulturnom polju daleko širem od filmske proizvodnje u koju se uključio još krajem pedesetih godina prošlog stoljeća kao povremeni asistent režije Orsona Wellesa na petnaestogodišnjim pripremama za nikada realiziranu ekranizaciju Cervantesovog romana Don Quijote iznova je zainteresirala pedantniju filmsku publiku i za njegovu autorsku filmsku ostavštinu, prvenstveno igrano – filmske nadrealističke eksperimente na tragu razgradive dogradnje tehničkih i montažnih rješenja kakve je njegov slavni otac Luis Buñuel (1900-1983) autorizirao u zreloj stvalačkoj fazi života. Juan Luis je filmsku režiju, zahvaljujući činjenici odrastanja u neposrednoj blizini filmskih setova, savladao surađujući (uz navedenog Wellesa) i sa Louis Malleom (1932–1995), te Juan Antonio Bardemom (1922–2002). Prethodno je planirao karijeru profesora engleske literature, te diplomirao na Oberlin Collegeu u SAD-u. Napisao je i režirao tri dugometražna igrano – filmska kino projekta: Au rendez-vous de la mort joyeuse  (At the Meeting with Joyous Death; 1973), La femme aux bottes rouges (The Woman with Red Boots; 1974) i Leonor (Mistress of the Devil; 1975), kao i impresivan niz dokumentaraca, kratkih i namjenskih filmova, te španjolskih i francuskih televizijskih serijala od kojih su neki sufinancirani sredstvima UNESCO-a. Američki kipar kinetičar Alexander Calder (1898-1976) izvršio je primarni utjecaj na njegovo likovno i perforativno – konceptualno sazrijevanje u kontekstu klasičnih umjetničnnih praksi. Tijekom nereda u Parizu s kraja šezdesetih godina prošlog stoljeća bio je povezan s direktnim organizatorima demonstracija, održavao je kontakte i sa američkim političkim teroristima iz organizacije Black Panthers, a zainteresirao se i za djelovanje nekadašnjeg panamskog vojnog diktatora Omara Torrijosa (1929-1981), što je doprinosilo radikaliziranju medijske mu slike u javnosti, zbog čega ga je dio kolega iz filmskih krugova, kao i večina eksponenata političkog establishmenta, uglavnom izbjegavao i tretirao kao marginalnu pojavu sklonu situacijama visokog socijalnog rizika. Simptomatičnu vjersko – buržoasku hipokriziju “okusio” je još kao mladić kada je zbog pritiska frankista “švercao” proskribirane role očevog klasika Viridiana (1961) u strahu od vatikanskih denuncija preko španjolske granice s Francuskom koristeči se kao pokrićem prijevozom opreme za borbe s bikovima. U potazi za autorskim slobodama tijekom aktivne redateljske karijere lokacije za snimanja je pronalazio na toponimima SAD-a, Francuske, Španjolske, Italije, Kambodže, te Južne Afrike i Čilea. U sklopu ovog kratkog autorskog ciklusa Kino klub Split prikazuje dva njegova avangardnoj filmskoj publici najrelevantnija ostvarenja:

23.06.2016. Juan Luis Buñuel – La Femme aux bottes rouges (1974)
30.06.2016. Juan Luis Buñuel – Leonor (1975)

 

La Femme aux bottes rouges

Prediktabilno, u kontekstu retroaktivnog uvida u opus Juan Luis Buñuela, La Femme aux bottes rouges (The Woman with Red Boots – Žena s crvenim čizmama; 1974) najrelevantniji je njegov segment. Film koji je zahvaljujući ingeniozno dograđenim konvencionalnim stilskim i dramaturškim rješenjima predstavljao idealnu kariku logičnog vezanja opusa Juan Luisa za kinematografiju oca mu Luis Buñuela (bar kada su komercijalno najuspjelije produkcije u pitanju) bizarna je nadrealistička eskapada, povremeno autorski pretenciozna, na kojoj su kritičari tijekom premijernih prikazivanja konstruirali nacrtnu filmsku “geometiju” novih nadrealističkih tendencija u proširenim gabaritima sedme umjetnosti. Iako je daljnji tijek Jean Luisove karijere stremio u dijametralno diferentnim pravcima, a nova nadrealistička osovina u prvi plan isturila lik i djelo daleko ekspresivnijeg Alejandra Jodorowskyog (1929), La Femme aux bottes rouges je do danas ostao filmski najimpresivniji i najreprezentativniji marker napredne filmske dogradnje najznačajnije nove umjetničke trase dvadesetog stoljeća. U glavnim ulogama (kao istrgnuti iz klasičnih kadrova Buñuela starijeg) besprijekorno dominantno su se “razigrali” enigmatična i kapriciozno ogoljena Catherine Deneuve, te ekscentrični Fernando Rey, (1917–1994), diskurzivno definiran u pravcu makijavelističkog ideala patrijarha za kojim je težio razvijajući se u karakternog glumca. Temeljna dramaturška premisa temelji se na opsesivnoj potrebi ostarjelog i donekle onemoćalog invenstitora Perrota (Rey) da tretira sebi podređene kao šahovske figure na ploči. Perrot je prikriveni primitivac i neprijatelj umjetnosti, a njegove žrtve eksponenti iste u različitim dimenzijama. Nadrealistička filmska rješenja (tehnički ponekad banalna kada je montažni zanat u pitanju) uporište i damaturško opravdanje pronalaze uglavnom u neobjašnjivim nadnaravnim moćima atraktivne avangardne spisateljice Françoise LeRoi (Deneuve), ali i u specifičnim snoviđenjima ostalih aktera ove humanističke filmske kritike zloupotrebe financijske moći u kontekstu paradoksa umjetničkih poriva i sloboda kao prirodnih fenomena vrste.

Trajanje: 90 minuta
Država: Francuska/Italija/Španjolska
Jezik: francuski (engleski titlovi)
Tehnika: kolor

 

Darko Duilo