Kino klub Split

Pretraživač

Newsletter

Home

Linkovi

Korisnici

Log In

Projekcija: James Fotopoulos – Migrating Forms (1999)

U petak 19. svibnja s početkom u 20.30 h možete prisustvovati projekciji filma Migrating Forms (Izmještajuća obličja; 1999), nezavisnog američkog redatelja eksperimentalnih low – budget projekata (na tragu filmske avangarde klasičnog perioda) Jamesa Fotopoulosa. “Kada bih mogao birati, ovim poslom bih se bavio u vrijeme nijemog filma. Tada je sve ovo
bilo novo. Temeljna tehnika kojom se koristim tada je bila suvremena tehnika. Autor je mogao istovremeno biti i inovator, te snimiti na stotine filmova usred pustinje” – istakao je u jednom razgovoru James Fotopoulos. Do sada je snimio preko sto filmova. Projekcije petkom u Kino klubu su edukativnog karaktera, organizirane za članove i sve koji žele prisustvovati. Ulaz je besplatan, svi su dobrodošli…

 

 

James Fotopoulos

James Fotopoulos (1976; Norridge, Illinois, SAD) studirao je filmsku režiju na koledžu Columbia u Chicagu kao vanredni student, te nakon prvih nekoliko semestara otkazao formalno obrazovanje i posvetio se neposrednoj filmskoj proizvodnji na tragu klasičnih američkih hand craft avangardista poput Stana Brakhagea, Malcolma Le Gricea i Kurta Krena. Njegovi radovi uskoro su, zahvaljujući prvenstveno aplikatorskoj autorskoj upornosti i intrigantnim low cost produkcijama, zapaženi na renomiranim filmskim festivalima kao što su International Film Festival u Rotterdamu, New York Underground Film Festival i Sundance Channel, a našli su se i na programima respektabilnih kulturnih institucija poput Walker art centra u Minneapolisu (gdje je još kao dvadesettrogodišnjak proglašen umjetnikom godine), te Andy Warhol muzeja u Pittsburghu. Filmovi Jamesa Fotopoulosa propituju suvremene estetske i egzistencijalne zebnje u kontekstu širih umjetničkih praksi (nametnuo se i kao multimedijalni autor, te iznimno nadaren crtač). Filmski stil mu obilježava unikatni montažni hibrid elementarnih kontemplativnih kadrova tipičnih za klasično avangardno poimanje umjetničkog filma, te scenografski efektan tzv. body horror manir (biološki, tj. organski ili preciznije – visceralni model grafičke degeneracije fizičkog tijela). Zbog aluzija na raspadanje, toksikaciju – kontaminaciju, parazitizam, mutacije i mutilacije (sakaćenja) dio kritike ga je sklon okarakterizirati i kao svojevrsnog filmskog patologa s određenim psihopatskim tendencijama u tretiranju filmske materije. Ed Halter, američki ekspert za tzv. novu nezavisnu produkciju u Fotopoulosu vidi svojevrsnu inkarnaciju opskurnog austrijsko – američkog autora Edgara Georga Ulmera (1904 – 1972) najpoznatijeg po suradnji s Friedrichom Wilhelmom Murnauom tijekom njegove pozne hollywoodske epizode s kraja dvadesetih godina prošlog stoljeća. Fotopoulos dobrim dijelom i sam doprinosi takvom viđenju svoje kinematografije, jer od samih početaka
karijere pažljivo bira dvorane u kojima će njegovi filmovi biti prikazivani, te se trudi ukoloniti digitalne kopije s internetskih adresa. “Kada bih mogao birati, ovim poslom bih se bavio u vrijeme nijemog filma. Tada je sve ovo bilo novo. Temeljna tehnika kojom se koristim tada je bila suvremena tehnika. Autor je mogao istovremeno biti i inovator, te snimiti na stotine filmova usred pustinje” – istakao je u jednom sada već davnom razgovoru za internetski portal Strausmedia. James Fotopoulos do sada je snimio preko sto filmova.

 

Migrating Forms

Migrating Forms (Izmještajuća obličja; 1999), film pobjednik New York Underground film festivala 2000. godine, majstorska je minimalistička eksploracija isprazne seksualnosti, te njenih sveprisutnih, materijalnih fizičkih i fluidnih psihičkih konzekvencija. U bezličnoj, gotovo praznoj sobi muškarac i žena (gotovo anonimni Preston Baty i Rebecca Lewis) zatečeni su “in flagrante” naturalistički nenametljivom filmskom kamerom koju potpisuje rani Fotopoulosov suradnik John Wagner. Maligna perforacija na ženinim leđima inficira muškarca, ali posljedice infekcije (kao i šira karakterna deskripcija aktera snošaja) gledateljima ostaju nedostupne. Migrating Forms snimljen je tijekom tjedan dana dvije godine nakon Fotopoulosovog dugometažnog prvijenca Zero (Nula; 1997) koji je u dvoiposatnom vremenskom intervalu tretirao unutarnji i vanjski doživljaj svijeta sociopatske lutalice koji za svoj svakodnevni nemir ustrajno krivi Židove, crnce i žene. Moglo bi se kazati kako je, za razliku od totalne eksteritorijalizacije seksualnih i tanatoloških odrednica antijunaka filma Zero (igrao ga je sada već zaboravljeni Matthew Buckley), Migrating Forms svojevrsna paralelna filmska disperzija istovjetne difuzne atmosfere “psychopathie sexualis” u efektnom Fotopoulosovom “režijskom kondenzatoru” filmskog interijera. Tretman zvuka za koji je zaslužan sam redatelj reprezentira specifičnu potrebu da se isprazni dijalozi obesmisle i gurnu u fade out plan u korist klaustrofobičnog, gotovo paranoidnog atmosferskog pritiska koji izazivaju, primjerice, udarci stopala o parket i tome slično. Migrating Forms je, slijedom svega navedenog, upravo hipnotičko filmsko iskustvo, te, u psihološkom smislu, nadasve relevantan svojevrsni pledoaje novih avangardnih tendencija američke nezavisne, autorske kinematografije.

 

Trajanje: 89 minuta
Jezik: engleski
Država: SAD
Tehnika: crno – bijelo

 

Darko Duilo