Kino klub Split

Pretraživač

Newsletter

Home

Linkovi

Korisnici

Log In

Projekcija filmova: No-Wave Cinema Vol.I

U petak, 20. svibnja s početkom u 20.30 h u prostorijama Kino kluba Split možete prisustvovati projekciji filmova: Ivan Kral & Amos Poe – The Blank Generation (1976) i John Lurie – Men in Orbit (1979). Radi se o prvoj projekciji iz kratkog dvotjednog ciklusa No-Wave Cinema. Naziv No-Wave preuzet je iz glazbenih okvira vezano uz definiciju novog – punk, te post – punk pristupa zvuku, a direktnu asocijaciju kada je kinematografija u pitanju predstavlja gerilski pristup filmskom stvaralaštvu na tragu klasične beat kinematografije koji objedinjuje atmosferu i teksture neovisne o konvencionalnim filmskim izražajnim sredstvima, te pridruženoj im autorskoj disciplini, tj. zagovara svojevrsni medijski kaos. Projekcije petkom u Kino klubu su edukativnog karaktera, organizirane za članove i sve koji žele prisustvovati. Ulaz je besplatan, svi su dobrodošli.

 

No-Wave Cinema

No wave cinema trend (1976–1985) rezultat je sistematske integracije underground tradicija scene Lower East Sidea New Yorka. Naziv No-Wave preuzet je iz glazbenih okvira vezano uz definiciju novog – punk, te post – punk pristupa zvuku, a direktnu asocijaciju kada je kinematografija u pitanju predstavlja gerilski pristup filmskom stvaralaštvu koji objedinjuje atmosferu i teksture neovisne o klasičnim filmskim izražajnim sredstvima, tj. zagovara svojevrsni medijski kaos. Kratkotrajni filmski pokret poznat kao New Cinema preteča je i inspiracijski izvor s određenim utjecajem kako na underground film, koji objedinjuje transgresijsku kinematografiju (Scott B. i Beth B., Richard Kern, Nick Zedd, Tessa Hughes-Freeland i drugi), te novu generaciju nezavisnih autora produkcijski vezanih za New York (Jim Jarmusch, Tom DiCillo, Steve Buscemi, i Vincent Gallo). Ostali autori vezani uz No wave cinema arhivu su Charlie Ahearn, Manuel DeLanda, Vivienne Dick, Eric Mitchell, James Nares, Amos Poe, Susan Seidelman i Casandra Stark Mele. 1978. godine James Nares realizirao je klasik super 8 filma pod nazivom Rome 78, njegov jedini izlet u dugometražni projekt, film vođen neprestanim forsiranjem, te opetovanim formiranjem dramaturškog zapleta. U zimu 2010., francuska filmska redateljica Céline Danhier promovirala je svoj dokumetarni uradak pod naslovom Blank City. Film predstavlja narativnu historiju No-Wave cinema trenda, uz disgresije vezane uz kinematografiju transgresije,  prezentiranu kroz remiscencije Jarmuscha, Kerna, Buscemia, Poea, Seidelmana, Ahearna, Zedda, John Watersa, pjevačice banda Blondie Debbie Harry,  hip-hop legende Fab 5 Freddya, Thurston Moorea, gistariste i autora banda Sonic Youth, te filmskog publiciste i kritičara Jacka Sargeanta. Soundtrack su autorizirali Patti Smith, Television, Richard Hell & The Voidoids, James Chance and the Contortions, Bush Tetras i Sonic Youth. Ovaj dvotjedni ciklus Kino kluba Split objedinjuje radove:

20.05. Ivan Kral & Amos Poe – The Blank Generation (1976)
John Lurie – Men in Orbit (1979)
27.05. Amos Poe – Unmade Beds (1976)
Vivienne Dick – She Had Her Gun All Ready (1978)

 

Ivan Kral & Amos Poe – The Blank Generation (1976)

Amos Poe je, definiramo li strukovni marker u kontekstu referentnog okvira dostupnog relevantnog teorijkog materijala (John Piersonova studija “Spike, Mike, Slackers & Dykes”, Legs McNeilov vodič kroz alternativni film “Please Kill Me”, te Clayton Pattersonov zbornik o low east side kinematografiji New Yorka naslovljen “Captured”), neprijeporno središnja figura suvremenog američkog nezavisnog filma, legitimni pandan Johna Cassavetesa za generacije s fundamentalnim filmskim ishodištem u osamdesetim i devedesetim godinama prošlog stoljeća. Poe je, kao svoj prvi igrano-filmski projekt, 1976. realizirao kultni klasik Unmade Beds (Nepospremljeni ležajevi), hommage ranom segmentu opusa Jean-Luc Godarda, celuloid koji je ironičnim zakretanjem prema naturalnoj dokumentaristici, s težištem na kadriranju svakodnevice unutar realnog vremena i pridružene mu dramaturgije aktera s društvene margine, postavio temeljne estetske uzuse No-Wave filma, odnosno – sirovom energijom izmjestio u realistični prikaz urbanu mitologiju na kojoj se, daleko bliže konvencionalnoj ideji filmske iluzije, temeljila kreativna potreba novovalnih redatelja kao parcijalnih uzora. Pojednostavljeno – filmski imaginarij jedne generacije postao je fakta surove realnosti u kojoj je, dvadesetak godina kasnije, zatečena druga. Film The Blank Generation (Bezsadržajna generacija; 1976) realiziran je paralelno s prethodno navedenim Nepospremljenim ležajevima. Amos Poe ga je u cijelosti odradio u suradnji s Ivanom Kralom, češkim emigrantom (kao dijete diplomata imigrirao je u SAD 1966., a status izbjeglice zadržao sve do 1981.) koji je, povodeći se personalnom ishitrenom krilaticom “Krvi, govana i kokaina!”, periodično sablažnjavao američku javnost, ponekad i intenzivnije od daleko popularnijih eskapadista s tadašnje rock scene, poput Iggy Popa ili Patti Smith, s kojima je, kao gitarist i kompozitor, i profesionalno surađivao. Bezsadržajna generacija je kreativna filmska konfuzija izvedena na temelju materijala preuzetog “iz kamere” (16 mm) bez dodatnog studijskog poliranja, montirana u neujednačenim segmentima. Zvuk je prebačen s mono kasetofona, ponekad na rubu kakofonije, što također doprinosi temeljnom dojmu dezorijentiranosti koja je obilježila iracionalne stavove i lifestyle opredjeljenja pionira punk scene u trenutku preuzimanja subkulturne dominacije. Snimke svjedoče atmosferu tadašnjeg njujorškog undergounda, prirodnim procesuiranjem formiranu prvenstveno pri matičnom punk klubu CBGB (Country, Bluegrass and Blues), kao i na perifernim mjestima okupljnja poput Max’s Kansas Citya, The Bottom Linea, Bowerya, te na otvorenim lokacijama diljem Lower East Sidea u širem smislu. Bezsadržajna generacija mogla bi se zbirno okarakterizirati kao partizanski filmski projekt kojem na atrakciji nisu oduzela ni zumiranja iz ruke, ekspozicijski nered, groteksni krupni planovi i totalni izostanak sinhronizacije zvuka i slike na tragu rane beat kinematografije. Impresivnu stardom listu s vjerojatno najprljavijeg crvenog tepiha u povijesti industrije zabave tvore između ostalih:
Deborah Harry, David Byrne, Wayne County, Jay Dee Daugherty, Chris Frantz, Jerry Harrison, Richard Hell, Lenny Kaye, Patti Smith, Johnny Thunders, Tom Verlaine…

Trajanje: 54 minute
Jezik: engleski
Država: SAD
Tehnika: crno – bijelo

 

John Lurie – Men in Orbit (1979)

Silom slikar, uslijed neizlječive bolesti limfnih žlijezda zbog koje već godinama, prema vlastitim riječima, više umire nego živi, John Lurie je, zahvaljujući prvenstveno angažmanu u eksperimentalnom jazz sastavu Lounge Lizards, kao i zapaženim ulogama u kultnim filmovima iz osamdesetih i devedesetih godina prošlog stoljeća poput Permanent Vacation, Stranger Than Paradise, Down by Law (redatelj Jim Jarmusch), Paris, Texas (Wim Wenders), The Last Temptation of Christ (Martin Scorsese), New Rose Hotel (Abel Ferrara), te Wild at Heart (David Lynch), iako sada gotovo posve nezamjetan, duhovno sveprisutan u širem kontekstu američke nezavisne kulturne matrice. Sedamdesetih godina prošlog stoljeća, uz povremene glazbene eskapade na tragu onoga što će kasnije postati njegov raspoznatljiv jazz rukopis, nametnuo se kao talentirani redatelj iako je u javnu sferu plasirao svega dva autorska rada sa kojima je bio u potpunosti zadovoljan. Film Men in Orbit (Dvojac u orbiti; 1979), jedan od klasika No-Wave kinematografije, okarakteriziran je kao svojevrsni sci-fi povera eksperiment, projekt na tragu dekonstrukcije znanstvenofantastičnog spektakla u mikrobudžetnim uvjetima unutar kojih se formirala kompletna tadašnja američka nezavisna scena. Snimljen je Super 8 kamerom, a dramaturški prati proces nikotinskog trovanja dvojice muškaraca (Lurie i Eric Mitchell, autor filma Underground USA; 1980), u
kombinaciji s ustrajnom konzumacijom fast fooda, kojima se apartmanska soba prethodno premetnula u kondenzirani cockpit space shuttlea.

Trajanje: 43 minute
Jezik: engleski
Država: SAD
Tehnika: kolor

 

Darko Duilo