Kino klub Split

Pretraživač

Newsletter

Home

Linkovi

Korisnici

Log In

Projekcija filma: Paul Henreid – Dead Ringer (1964)

U petak, 12. veljače s početkom u 20.30 h u prostorijama Kino kluba Split možete pogledati film Dead Ringer (1964), američkog redatelja Paula Henreida, drugu projekciju iz ciklusa Grande Dame Guignol Cinema. Ciklus će zainteresirane upoznati s unikatnim kinematografskim trendom, koji je tzv. leading ladyes mainstreama, veteranke hollywooda, premetao u nove-stare zvijezde tzv. freaky flicsa, nusprodukta filmske B industrije. Projekcije su edukativnog karaktera, organizirane za članove i sve koji žele prisustvovati.

 

 

Paul Henreid  – Dead Ringer

 

Dead Ringer (Ubojito nalik; 1964), je kultni trash thriller u režiji Paula Henreida (1908 – 1992), glumca rođenog u Trstu u aristokratskoj obitelji u doba austrougarske vladavine. Henreidovi roditelji, baron bankar Carl Alphons i njegova supruga Maria-Luise (Lendecke), društveni su nasljedni status iskoristili kao model efikasnog plasmana nadobudnog sina kreativca u hollywoodsku industriju. Prethodno je u Beču studirao kazališnu režiju kod Maxa Reinhardta (1873 – 1943), avangardno nastrojenog intendanta koji je od filma odustao nakon svega nekoliko autorskih projekata koji su ga premetnuli u jednog od najbizarnijih ranih kritičara fenomena koji će se nadalje razvijati u kontekstu rasprave o sebi kao sedmoj umjetnosti. Dead Ringer u distribuciju je krenuo pod nazivom Who is Buried in my Grave? (Tko je pokopan u mom grobu?), što je kraćeno kako bi se projekt dodatno kanalizirao po komercijalnim dvoranama, jer su producenti shvatili kako je u pitanju nešto širokoj publici atraktivnije od konvencionalnog trash projekta. Dramaturgija slijedi socijalne interakcije Margaret DeLorca (alkoholom nagrižena Bette Davis, nekadašnji hollywoodski sex simbol iz domene krupnih planova dekoltea). DeLorca je udovica, a njen suprug Frank, čijom sahranom u prvim minutama Henreid realizira
ekspresni filmski point of no return, za života nije uspio raspraviti identitetsko pitanje svoje partnerice i njene sestre, što film nadalje vodi u pravcu konfuznih inverzija spolnih orijentira, dokidanja i začinjanja potomstva neovisno o smislenom procesuiranju, te umnažanja potrebe za konačnim dokidanjem drugoga magijskom razgradnjom habitusa.

Trajanje: 115 minute

Jezik: engleski (engleski titlovi)

Država: SAD

Tehnika: crno – bijelo

 

 

Grande Dame Guignol Cinema

Početkom 1960-tih formiran je jedan unikatni kinematografski trend s, pokazalo se, ekstremnim vremenskim odmakom od čak tridesetak godina do splašnjavanja, koliko je produkcijski isječak tehnički specificiran kao model održavanja iluzije o filmskom akteru kao presudnom za vremenski kontinuum odnosa kino dvorana i publike, potrajao, a da se ne dogodi pad interesa. Razvoju trenda pogodovala je okolnost što je, na početku razvoja paradigme, Hollywood već postao star. Konvencija je postavljala prethodno komercijalno plasirane glumice starije životne dobi u horror projekte koji su intenzivno erektirali relativno novu žanrovsku matricu, novu barem po pitanju zahtjevnijih produkcija, te broja publike na standardnim projekcijama. Tzv. leading ladyes mainstreama, veteranke premetnute u nove-stare zvijezde tzv. freaky flicsa, stekle su nove fanove, a nova publika je intenzivnije vezala klasičnu produkciju za vlastite interese, što se moglo tumačiti i kao povremeni edukativno impulzivni kreativni doprinos daljnoj filmskoj proizvodnji. Sineastika grand guignol subžanra datira od 1962. i filma What Ever Happened to Baby Jane? koji je režirao Robert Aldrich; a filmski arheolozi skloni su posegnuti i do Billy Wilderovog klasika Sunset Boulevard iz 1950. godine, iako bi se, nakon otklona, za njega moglo reći kako predstavlja tek svojevrsnu preteču, odnosno konvencionalni filmski prototip Grand Guignola. Naziv Grand Guignol referira na popularni pariški teatar specijaliziran za realistične horror perfomanse. Koincidencijski, izvorni Grand Guinol teatar djelovao je od 1897. do, upravo, 1962., pa se može kazati kako mu je film predstavljao novo ozbiljenje kada su slični koncepti u kulturi u pitanju. U sklopu ciklusa biti će prikazani filmovi:

05.02. Robert Fuest – The Devil’s Rain (1975)
12.02. Paul Henreid – Dead Ringer (1964)
19.02 Frank Perry – Mommie Dearest (1981)
26.02. Simon Callow – The Ballad of the Sad Cafe (1991)

 

 

Darko Duilo

 

deadringer

File is not a valid image: /home/kinoklub/public_html/wp-content/uploads/2017/10/ALA.jpg
Problem detected on file: /home/kinoklub/public_html/wp-content/uploads/2017/10/ALA.jpg